می شود چند متر خیابان را با آن طی کرد و یا پاروی پا گذاشت و با دوستت صندلی پارکی را معطل کرد که من..

عشق از سر ضعفی است به نیازها و نداشتن ها و نرسیدنها عرفان تکیه گاهی است برای وحشت و امنیت و همین است که زندگی را زشت و زیبا می چرخاند و امید را با تمام پوچی اش نوید می دهد تا به هم ...و همه چیز بیگانه نباشیم انسانهایی که بتوانند با عشق از هجومی به بزرگی دنیا مقاومت کنند باز هم پیروز نمی شوند، ترد می شوند ، باز هم به گونه ای دیگر در تنهایی شکست خورده اندهر دو شکست است یکی شکستی از سر لذت عشق و دیگری از سر شناخت  پس شکست از سر عشق غنیمتی ست ابدیی چرا که با عشق پیوند خورده است و از سر شناخت سرخوردگی ،،، چرا که انسان بی عشق به پوچی می رسد و سنگ می شود . 

                                                             داودی

                                                           تهران

                                                                   ۸۷

***************************************************

 

هیچ ...

فراخنای حقیقت

هبوط بارش بیداد است

گاهی سرخ

گاهی زرد

گاهی سخت ...

*****************************

حقیقتا

دریا و اقیانوسند

این مردم

که به اندازه یک نفس حتی

فرصت اکسیژن نیست !

*************************

ما هر دو شکست خورده ایم

من از عشق

تو از ترس

شکست از عشق غنیمتی است ابدی

و از ترس

سرخوردگی است و پوچی و سنگ ... !

آهای مردم دنیا ...

در جیب هایمان گم میشویم

تمام بغضمان را

 به ذره ای سرب مذاب فریاد میکشیم

جشن انهدام زمین را به کیکی زرد هوار می کشیم

تمامیتمان را به اسطبلی مرز کرده ایم

به فسیل مرز پر گهری دلخوشیم

به سیاره ای بی نور فخر می بریم

قلمهایمان را از ترس دزدیده و به پستو برده ایم

آنقدر کوچکیم که به آتش دست می بریم

چونان بانیان بت پرست

به تندیس خرسی  سیمرغی  تنها به فخر افتخار دست می زنیم

در دفتر همهمه های خاطرمان مهر را محو کرده ایم

گفتم که کوچکیم

گفتم که کوچکیم

                                           داوودی

                                             تهران

                                                 ۸۷